http://azadibarabari.blogfa.com/

بیانیه اعلام موجودیت دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای سراسر ایران

از فراخوان دانشجویان برای اعتراض

 سراسری در 16  فوریه پشتیبانی  کنیم

جمهوری  اسلامی وحشت  خود  را از گسترش آگاهگری و مبارزجوی دانشجویان کتمان نکرده  و برای مقابله  با فضای رادیکال و پیشرو در  جنبش  دانشجویی سیاست  سرکوب، دستگیری و شکنجه دانشجویان  را برنامه  ریزی کرده تا بدینوسیله  دانشجویان  مبارز  را  مرعوب فضای سرکوب و اختناق  نموده  و  آنان  را  به  عقب نشینی وادارد.  اما علیرغم سرکوبگریهای  رژیم اسلامی، دانشجویان  مبارز تن  به سیاستهای  سرکوبگرانه  رژیم اسلامی  ایران  نداده  و  به  شیوه های  مختلف   اعتراضات  و مبارزات خود  را ادامه  داده اند.

جمهوری  اسلامی قبل از فراسیدن  16  آذر دور تازه ای از تعرض به  جنبش دانشجویی را آغاز  کرد  که  بعد از  16  اذر هم آنرا  ادامه داد . در  جریان  این  تعرضات   دهها  نفر  از  دانشجویان مبارز و آزادیخواه را  دستگیر کردند.  تعرض رژیم جمهوری اسلامی به  دانشجویان که  به  قصد ممانعت  از  برگزاری روز دانشجو و به عقب واداشتن آنان   انجام گرفته بود نتوانست دانشجویان  را  مرعوب فضای رعب   و وحشت نماید.  16 آذر تحت  فضای پلیسی که  جمهوری  اسلامی بوجود  آورده بود   از  سوی طیف وسیعی  از  دانشجویان  گرامی  داشته شد.  موج  وسیع اعتراضات داخلی  و بین المللی که علیه   دستگیری  دانشجویان که  هم اکنون  نیز  این  اعتراضات  به اشکال  مختلف ادامه دارد جمهوری  اسلامی  را  مجبور  به  آزاد کردن  تعدادی  از دانشجویان دستگیر  شده  در  ازاء  وثیقه های سنگین نمود. هنوز  تعداد  زیادی  از  دانشجویان  در  زندانهای  جمهوری  اسلامی و  تحت  شکنجه و آذیت  وآزار مامورین  رژیم  بسر  می برند.

دانشگاههای  ایران یکی از  کانونهای  اصلی مبارزه  آزادیخواهانه مردم ایران بر علیه  نظام دیکتاتوری اسلامی حاکم بشمار  میروند . کابوس و وحشتی که  جمهوری  اسلامی  را  فرا  گرفته اینست  که  اولا   آنان از  این  هراسناک هستند  که فعالیتهای آگاهگرانه و رادیکالی که  از  دانشگاهها برمیخیزد به  مقیاس اجتماعی وسیعتری  گسترش  یابد  و دوما  اتحاد  بین  جنبش  دانشجویی  و جنبش  کارگری   بر  سایر جنبشهای  اعتراضی دیگر  نیز آن چنان  اثرات مثبتی  بر جای گذارد،  که  جمهوری  اسلامی  مرگ خود  را  در آن  ببیند.

کارگران، مردم آزادیخواه، سازمانهای مترقی و بشر دوست

باید به هر  شکل ممکن علیه اختناق و فضای پلیسی ، علیه دستگیری دانشجویان  و فعالین  کارگری، ایستاد و  با فعالیتهای مشترک جمهوری  اسلامی را  تحت  فشار  قرار  داد  تا کلیه  دانشجویان  دستگیر شده  را آزاد کنند.

  آزادی کلیه دانشجویان دستگیر شده،  آزادی تمام  زندانیان  سیاسی،  خواست  همه  مردم  ایران  است. مبارزه  تا آزادی تمام دانشجویان دستگیر  شده، تا  آزادی تمام زندانیان  سیاسی و تا... ادامه  دارد.  به  این  اعتراض و  مبارزه  سراسری بپیوندید.

زنده باد سوسیالیسم

کمیته  خارج کشور حزب  کمونیست  ایران

9 فوریه 2008

١٦ فوریه روز اعتراض سراسری به جمهوری اسلامی برای آزادی همه

دانشجویان زندانی

همه دانشجویان زندانی باید فورا آزاد شوند !

آزادیخواهان جهان!

زندانی، شکنجه و فشار و دستگیری و تعقیب دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب همچنان ادامه دارد.

درحالی که بیش از ٤٠ نفر از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب در زندان ها بسر میبردند، نیروهای امنیتی حکومت اسلامی ایران  ١٠ تن دیگر از یاران ما را در تهران در حالی که جمع شده بودند  تا درباره اقدامات بعدی برای آزادی رفقایشان بحث کنند، دستگیر و روانه زندان اوین کرد. درمشهد، سنندج، مریوان و قزوین و اصفهان به خانه های دانشجویان حمله کرده اند و تعداد دیگری را ربوده اند و روانه زندان کرده اند.  

حکومت اسلامی یاران ما را در حالی که بشدت شکنجه شده اند، به دیگر زندانیان نشان میدهد تا آنها را بترساند. پیمان پیران در حالی که پا و کتف راستش را شکسته اند، بهروز کریمی زاده در حالی که بر بدنش جای زخم های عمیق دیده میشده است را بخصوص بارها به نمایش گذاشته اند. نیروهای امنیتی یاران ما را زیر شدیدترین شکنجه ها قرار داده اند تا اتهامات واهی را که به آن ها نسبت میدهند را قبول کنند و در شوهای تلویزیونی کثیف سازمان داده شده از طرف خودشان شرکت کنند. کسانی که جرمی جز دفاع از آزادی و برابری و انسانیت ندارند را میخواهند وادار به قبول اتهامات پوچ رابطه با احزاب اپوزسیون بکنند.  

ما دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب سخنگو و پرچمدار انسانیت و آزادی و برابری در ایران هستیم. حکومت اسلامی تلاش دارد با سرکوب ما، کل جنبش آزادی و برابری را در ایران سرکوب کند.

حکومت تحت فشارهایی که تاکنون بر او آمده است، وادار به آزادی تعداد کمی از یاران ما با قید وثیقه های بسیار سنگین شده است. حکومت اسلامی پیش از آزادی این عزیزان آنها را زیر شدیدترین فشارها گذاشته است. حکومت تلاش دارد تا بخشی از موفقیت اعتراض ما و شما را با ترساندن و فشار روحی پس بگیرد تا فضای ترس و وحشت را به مبارزه ای که امروز دیگر در سراسر جهان برای آزادی دانشجویان جاری است، تحمیل کند. خانواده های زندانیان را زیر شدیدترین فشارها قرار داده اند.  

مردم آزادیخواه!

ما، دانشجویان زندانی، خانواده های زندانیان و کل جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی امروز بیش از هرزمان دیگری به حمایت های شما محتاج است. فراخوان ٢٢ دسامبر ما برای آزادی دانشجویان زندانی با حمایت های بی نظیر شما روبرو شد.  ما دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب صمیمانه از تلاش های تاکنونی شما سپاسگذاری میکنیم. آکسیونهای سراسری ٢٨ دسامبر یک پیروزی بزرگ و فراموش نشدنی بود که صدای آزادی خواهان و برابری طلبان ایران را به مردم جهان رساند. این تلاش و مبارزه اما هنوز کافی نیست. یاران ما، دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب هنوز در شکنجه گاه ها بسر میبرند، جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی هنوز زیر فشار دستگاه های امنیتی قرار دارند. این سرکوب را باید شکست داد و ما در این تلاش به یاری شما محتاجیم.

ما به این مناسبت روز ١٦ فوریه را روز اعتراض سراسری به جمهوری اسلامی برای آزادی همه دانشجویان زندانی اعلام میکنیم. همه شما را در هر کجا که هستید فرامیخوانیم که در این روز از هر طریقی که مناسب میدانید، خواهان آزادی فوری همه دستگیر شدگان و توقف فوری سرکوب آزادیخواهان و برابری طلبان شوید.  

آینده از آن ماست!

زنده باد آزادی!

زنده باد برابری!

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های سراسر کشور

٢٧ زانویه ٢٠٠٨ – ٧ دی ١٣٨٦

انقلاب 57 و عزاداری سلطنت طلبان

           بهرام رحمانی

bamdadpress@ownit.nu

در آستانه بیست و نهمین سالگرد انقلاب بهمن 1357 مردم ایران، قبل از هر بحثی ضروری است که یاد همه عزیزانی که در راه آزادی و برابری و عدالت اجتماعی در حکومت پهلوی و در انقلاب 57 و در حکومت اسلامی جان باختند را گرامی بداریم! بهترین یاد زنده نگاه داشتن خاطره این عزیزان، ادامه و پیگیری هر چه جدی تر مبارزه آن ها در راه آزادی، برابری و سوسیالیسم، برپایی جامعه ای است که در آن، حرمت و موجودیت انسان بالاتر از هر مسئله و مصلحت اقتصادی و سیاسی حکومت مورد توجه قرار گیرد.

واژه انقلاب معنی و مفهوم بسیار گسترده اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی عمیق و با ارزشی دارد. هر چند حکومت اسلامی و به طور کلی جریانات رنگارنگ بورژوازی آن را خدشه دار کرده است. انقلاب به معنی دگرگونی عمیق و واژگون کردن حکومتی که بر علیه منافع مردم عمل می کرده است. و برپایی حکومتی که منافع توده های مردم را تامین کند و در کنترل مردم و خدمت گزار مردم باشد نه مافوق مردم. انقلاب یعنی بر چیدن بساط تبعیض و نابرابری، ظلم و ستم، سانسور و اختناق و برقراری یک جامعه آزاد، برابر، عادلانه و مرفه.

اتحادیه کارگران ساختمان استرالیا خواهان آزادی فوری دانشجویان و کارگران زندانی و

 کلیه زندانیان سیاسی

بشری که حق اظهار عقیده و بیان فکر خود را نداشته باشد موجودی زنده محسوب نمی شود. «مونتسکیو»

حکومت اسلامی ایران، با رشد و گسترش مبارزه بر حق و آزادی خواهانه نویسندگان، هنرمندان، روزنامه نگاران، وبلاک نویسان و جنبش های اجتماعی (جنبش دانشجویی، جنبش کارگری، جنبش زنان) و مبارزه مردم جان به لب رسیده، سرکوب های خود را هر چه بیش تر عریان تر کرده است.

خبرها و گزارش های رسمی رسانه های حکومتی، پس از گذشتن از صافی سانسور روزمره خبرهایی درباره شکنجه و اعدام، توهین به زنان و جوانان در خیابان ها، گرانی و تورم، فقر و فلاکت اقتصادی فزاینده، بیکاری، قطع گاز و برق در سرمای جان کاه، دزدی و اختلاس مدیران و مقامات دولتی، اعتصاب و اعتراض کارگران، و... منتشر می کنند.

هنوز ده ها تن از فعالین چپ و آزادی خواه جنبش دانشجویی که در مقطع 16 آذر امسال دستگیر شده اند در زندان ها به سر می برند.

شکنجه گران حکومت اسلامی، ابراهیم لطف اللهی دانشجوی ترم 5 دانشکده حقوق سنندج، که از روز ۱۶ دی 1386 در سر جلسه امتحان بازداشت کرده بودند، زیر شکنجه به قتل رساندند. روز ۲۵ دی 1386، به خانواده این دانشجو، اطلاع داند که پسرشان در زندان خودکشی کرده است و برای تحویل گرفتن جسدش به گورستان مراجعه کنند. علی رغم حضور خانواده اش در گورستان، مامورین از تحویل جسد امتناع ورزیدند و در ساعت ۱۱ همان شب جسد را  دفن کردند و روی قبرش بتون ریختند. نیکبخت، وکیل خانواده لطف اللهی خواستار نبش قبر و کالبد شکافی شده است. اگر پرونده قتل «زهرا  کاظمی»، خبرنگار ایرانی - کانادایی و یا پرونده قتل خانم دکتر «عامری» که در زندان امر به معروف همدان به قتل رسید به سرانجام رسید؟ پرونده این قتل و حشیانه نیز به سرانجام خواهد رسید؟!

کسی که میخندد خبر هولناک را نشنیده است (برشت)

اگر روزی از طریق رسانه های جمعی باخبر شدید که حیوانات درنده باغ وحش محل اقامتتان به علت سهل انگاری  کارکنان آن یا به هر دلیل دیگری وارد شهر شده اند، چقدر از اینکه مبادا خود و خانواده تان مورد هجوم این حیوانات قرار نگیرید میترسید و چه اقداماتی را جهت خنثی کردن این احتمال انجام خواهید داد.  یا اگر خبر دادند که چند نفر قاتل زندانی از زندان فرار کرده اند و یک باند آدم ربایی ایجاد کرده اند، به چه میزان خواهید ترسید و برای حفظ جان خودتان و اطرافیان چه اقداماتی را در دستور کار قرار خواهید داد. دراین حالت به چه اندازه ای خواهید ترسید و تلاش خواهید کرد که این خطر متوجه شما نشود. اگر این خطر  به مراتب خیلی بزرگتر و حیوان درنده، درنده تر و احتمال خیلی نزدکتر باشد چه کاری میکنید؟ اگر جریانی سیاسی با سیاستی قومپرستانه و ناسیونالیستی تحت عنوان " حکومت خودمان" ، "ملت خودمان" ، " خا ک پاک خودمان" یا حل مسئله ستم ملی با شعار " فدرالیسم" یا هر شکل دیگر ناسیونالیستی حل این مسئله به میدان آمد چون تنها جای حیوانات درنده و باند آدم ربایی با الفاظ سیاسی پر شده است بازهم باید ترسید و با تلاشی فزاینده تر از قبل اقدامات لازم را جهت خثی کردن این خطر انجام داد. حکومت بورژوازی محلی کردستان عراق که خود لفظ "حکومت" نیز تنها دراین منطقه رایج است و به صورت رسمی هر گاه رئیس جمهور عراق که رهبر یکی از احزاب ناسیونالیستی و به شدت قومپرست و عشیره ای در کردستان عراق است از این منطقه با این اسم نام نمیبرد، مگر تنها آنوقت که بازبان کردی در میان مردم آنجا صحبت کند، نشان از درد و رنجی است که مردم ستمدیده درکردستان عراق از ترس صدام دیکتاتور به آن پناه بردند و تصور میکردند که اشکال کار در اینجاست که حکومت از خودشان نیست. پس لفظ " حکومت خودمان" از جانب این مردم هم نشان از درد و رنج است و هم ، همزمان مانعی در برابر بیان واقعی این درد و رنج.مردم کردستان عراق با این توهم و خوشخیالی که درکردستان "خودمان" حکومت میکنیم  این شعار را سر میدادند تا دگر بار علیه شان جنایت اعمال نشود اما همین " خودمان" باتلاقی به وسعت " جغرافیای خودمان" برای مردم گسترانیده که پر از تمساحهای " حکومت خودمان" است و حکومت اختاپوس "فدرالی کردستان خودمختار خودمان" تا فرق سر در جنایت  فرورفته و با دامن زدن به فرهنگ فردگرایی و بی تفاوتی ، بخشی از جامعه را در خلصه فروبرده است.به طوری که اگر دکانی کوچک داشته باشی با این توهم که این دکان به فروشگاه زنجیره ای و کمپانی تبدیل خواهد شد با بی تفاوتی تما از همه آن اتفاقاتی که می افتد تنها به ان فروشگاه زنجیره ای و سر تکان دادن به نشان تأیید این "حکومت خودمان" فکر میکنید و اگر این حکومت تمساح محلی کردستان به فرزندان همین مردم که همچون کارتون خوابهای تهران و سایر کشورهای پیشرفته حوزه دلار و یورو در جهان و مانند تمامی طبقات تحتانی جامعه در کنار خیابانها از فرط سرما یخ میزنند ، رحم نکرد با بی تفاوتی کامل از کنار آنها عبور میکنید. این درواقع همین فلسفه زندگی  جوامع سرمایه داری و حفظ منافع فرد در برابر جمع است که از هر کس برای خودش علیه دیگران را میخواهد.این همان فلسفه ای است که سود سرمایه و عقلیت انباشت هر چه بیشتر ارزش اضافی اخلاقیاتش و ارزشهای اجتماعی و "انسانیش" را تعین میبخشد.این همان فلسفه ای است که برای سرماخوردگی جزئی "مام جلال"، عروسک خیم شب بازی امریکا و رئیس جمهور حکومت اختاپوسهای بزرگتر با ان بندهایی که به دست و پاهایش بند است و آنها را خارج از اراده خود به حرکت در می اورد برای پایان دوره نقاهت سرماخوردگیش کاروانهایی از اتومبیلهای دست چندم اروپا و امریکا به خیابان می ایند اما همین عقلیت این سیاست را تعیین میکند که دستفروشی که 25 سال داشت و درکنار خیابان شهر سلیمانیه از سرما جان داد، هیچ کس چیزی نگوید.خبر از این قرار است که دیروز جوانی 25 ساله به نام حسین که در شهر سلیمانیه کردستان عراق با چرخ دستیش مشغول کسب وکار و تأمین زندگی خود و خانواده اش بوده که از جانب  پولیس مورد تعقیب قرار میگیرد و چرخ دستیش را توقیف میکنند و جوان 25 ساله نیز از ترس اینکه در حین برگشتن به خانه از طرف پدرش مورد سرزنش قرار نگیرد درگوشه ای از خیابانهای شهر سلیمانیه و درکنار سینما سیروان میخوابد که به علت برودت هوا درهمانجا جان میدهد. و ابن تاره گوشه هایی از این تراژدی است.

خیلی ها از سال 2003 که عراق مورد تجاوز امریکا قرار گرفت تا کنون این گفته را تکرار میکنند که در کردستان عراق چون بمب گزاری نمیشود و عملیات انتحاری کم انجام میشود، به همین دلیل در کردستان عراق امنیت هست. اینان با این تحلیل آبکی گرچه با این موضع درکنار سران این حکومت بورژوازی محلی قرار میگرند اما مسئله امنیت را از این زاویه میفهمند. نیمدانند یا نمی خواهند بدانند که هجوم وحشیانه پولیس این بورژوازی محلی به کارگران تاسلوجه و دانشجویان معترض در سلیمانیه و همین اواخر تلاش همین حکومت در جهت به تصویب رساندن قانون مرتجعانه ضد مطبوعات کافی است  بگوییم در اینجا اصلا" امنیت نیست.

بیانیه دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب در رابطه با آزادی بخشی از  

  رفقای زندانی                          

     حکومت و دستگاه های امنیتی نمیتوانند و نخواهند توانست به مدت طولانی در رابطه با اعتراضات جهانی به دستگیری دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب خود را بی اعتنا نشان دهند. حمایت های مردم آزادیخواه در ایران از ما، گسترش دامنه محبوبیت آزادیخواهی و برابری طلبی در کشور ، گسترش دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب در همه دانشگاه ها، به همراه حمایت های گسترده در مراجع بین المللی و جهانی و مردم آزادیخواه در خارج کشور بخشا دارد جواب میگیرد. آزادی تعداد قابل توجهی از دستگیر شدگان، هرچند با قید وثیقه های سنگین، دلیل شکست وزارت اطلاعات و سپاه و حکومت در عقب راندن ما است. باید این موفقیت را قبلا به رفقای آزاد شده، به خانواده های آنها و به همه انسان های آزادیخواه و برابری طلب و بخصوص به دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب تبریک گفت. هرچند رفقای آزاد شده تحت شدیدترین مراقبت های امنیتی وزارت اطلاعات هستند، اما میدانند که آنها را به گرمی در آغوش میکشیم. بوسه بارانشان میکنیم و بهشان خوش آمد میگوﺌیم. روزهای سختی را از سر گذراندند، روزهایی که هر ثانیه آن آنها را در کنار خودمان داشتیم.

اما، تعداد زیادی از رفقا هنوز در بند هستند. آزادی هر تک زندانی موفقیتی برای همه ما است. اما اگر حکومت فکر میکنید که با آزادی تعدادی مییتواند تلاش برای آزادی همه را عقب براند، کور خوانده است. همه دانشجویان زندانی باید آزاد شوند. حتی اگر یکنفر از ما در زندان بماند، حتی اگر یکنفر! از پای نخواهیم نشست تا او را هم از چنگتان بیرون بیاوریم!

تا آزادی تک تک زندانیان از پای نخواهیم نشست!

زنده باد آزادی!

زنده باد برابری!

توطئه «اصلاح طلبان»، سرکوب «محافظه کاران»؟!

(محمد قوچانی و شرکایش)

           بهرام رحمانی

                                                                                    bamdadpress@ownit.nu

جناح های حکومت اسلامی ایران، با این که بر سر تقسیم قدرت و ثروت با همدیگر در جدالند، اما در دفاع از حکومت اسلامی و بنیان گذار آن روح الله خمینی، منافع مشترکی دارند. آن ها در سرکوب و کشتار، شکنجه و اعدام، استثمار وحشیانه نیروی کار و همچنین در پرونده سازی برای فعالین فرهنگی، اجتماعی و سیاسی دخیلند.

در این میان، حتی کسانی که دیروز در سپاه، وزارت اطلاعات و دیگر ارگان های سرکوب فعالیت داشتند امروز، روزنامه نگار، فیلمساز، نویسنده و... شده اند مستقیم و غیرمستقیم برای بقای حکومت اسلامی تلاش می کنند و هیچ فرصتی را در حمله به مخالفین حکومت از دست نمی دهند

سه متن پیرامون مسایل راهبردی جنبش دانشجویی ایران و

وظایف دانشجویان کمونیست

 نسخهPDF

 ****************

درسهای 13 آذر

ایرج آذرین

 به نقل از " به پیش! " 27 یکشنبه 9 دی 1386، 30 دسامبر 2007

دستگیری بیش از چهل تن از فعالان سرشناس چپ دانشگاه ها در آستانۀ سالروز دانشجو بیشک ضربۀ بزرگی است. این ضربه ای محدود به چپ در دانشگاه و در جامعه نیست، بلکه بویژه ضربه ای بر پیکر جنبش دانشجویی است، که با هدایت فعالان چپ می توانست (و هنوز هم می تواند) فاز جدید و پر ثمری را آغاز کند. این مقاله ضربۀ اخیر را در رابطه با جنبش دانشجویی و نقش چپ در این جنبش بررسی می کند. بررسی معضلات عمومی تر چپ دانشجویی فرصت مستقلی را می طلبد.

سپاه پاسداران حکومت اسلامی - این نیروی تروریستی مخوف؟! (2)

بهرام رحمانی

bamdadpress@ownit.nu

  لینک به بخش نخست (بحران شماره 4)

 بخش دوم

 مختصری درباره رحیم صفوی فرمانده قبلی و محمد علی جعفری   فرمانده جدید سپاه

 برخی از چهره های سرشناس سپاه و وزارت اطلاعات

 نيروی برون مرزی؛ سپاه قدس

_______________

مختصری درباره رحیم صفوی فرمانده قبلی و محمد علی جعفری فرمانده جدید سپاه

آیت الله علی  خامنه ای رهبر حکومت اسلامی  و فرمانده کل قوای مسلح ایران، روز شنبه دهم شهریور ماه 1386، یحیی رحیم صفوی را از فرماندهی سپاه پاسداران برکنار و به جای وی محمد علی جعفری را به این سمت منصوب کرد.

فروردین 59، یوسف کلاهدوز، قائم‌مقام فرمانده کل سپاه ایران، به رحیم صفوی ماموریت داد تا به کردستان برود و به نیروهای سرکوبگر برای سرکوب مردم انقلابی کردستان بپیوندد. صفوی، به همراه 200 پاسدار اصفهانی عازم سنندج می شود و فرماندهی نیروهای سپاه در کردستان را برعهده می گیرد. او، اولین «گردان ضربت» را برای سرکوب شورش مخالفان پایه ‌گذاری می کند. اولین فرمانده گردان ضربت نیز، برادر وی سیدمرتضی صفوی بود.