| تبليغات | X |
|
فیلسوفان جهان را تفسیر میکنند در حالی که هدف تغییر ان است """ مارکس"""
|
ادریس دژبند
برخلاف تصورات واهی بر اینکه زنان در طول جامعه بشری همواره زیردست مردان بوده اند باید به این نکته اشاره کرد که نه تنها این خیال اندیشه ی باطلی می باشد بله ستم به زن از زمانی شروع می شود که جامعه به طبقات تقسیم شده است همان طور که انگلس در کتاب ارزشمند خود "دولت" می نویسد:
اولین طبقاتی متقارن است با ستم جنس مذکر به مونث. در طول جامعه ی طبقاتی ستم به زن براساس منافع طبقه ی حاکم تغییر پیدا می کند. در نظام سرمایه داری طبقه ی حاکم با فرستادن زن به پستوی خانه در سرد این برآمد که زن با نقش باز تولید کردن نیروی کار همسر خویش، و ایجاد ارتش ذخیره ی صنعتی به منافع سرمایه در ایجاد ارزش افزوده نقش آفرینی کند. در اینجاست که زن باز هم همچون جوامع طبقاتی ما قبل سرمایه داری جنس دوم شده وسرمایه دار از این امر استفاده کرده تا باکار یکسان زن و مرد در کارخانه به زن دستمزد کمتری بدهد، چون جنس دوم است. زن نه تنها درجامعه ی سرمایه داری اسیر وتحت ستم نظام موجود می شود بلکه نظام سرمایه داری با ترویج فرهنگ مردسالاری (برای بهبود کسب ارزش افزوده ی خویش) زن را در خانه نیز تحت ستم قرار می دهد. در کشورهایی که مذهب در آنها نقش بسزایی دارد زن نه تنها از روابط تولیدی-اقتصادی حاکم رنج می برد بلکه مذهب نیز خود عاملی در تشدید این ستم تلقی می شود. مذهبی که خود در باز تولید و ترویج هر چه بیشتر نظام مردسالاری نقش ایفا می کند.
اطلاعیه کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران
بمناسبت 8 مارس روز جهانی زن
(2009)
اکنون بیش سه دهه است که رژیم جمهوری اسلامی با اتکا به قوانین منتج از شرع اسلامی موقعیت بردگی آوری را به زنان ایران تحمیل نموده است. قوانین جمهوری اسلامی آپارتاید جنسی و تحقیر هرروزه زنان را نهادینه کرده است. بر اساس این قوانین زنان در ایران رسما نیمه مرد بحساب می آیند و از ابتدائی ترین حقوق انسانی خود محروم هستند. این رژیم بزور حجاب اجباری و بزور شلاق و زندان حق انتخاب آزادانه پوشش را از زنان سلب کرده است. این رژیم با زیر پا گذاشتن حقوق ابتدائی زنان نظیر حق مسافرت، حق طلاق، حق سرپرستی فرزندان، حق معاشرت آزادانه با مردان هویت انسانی نیمی از اعضای جامعه را لگدمال کرده است. این رژیم با قانونی کردن تعدد زوجات و صیغه و "اعتبار اجتماعی" بخشیدن به فساد اخلاقی مردانی که شیفته این قوانین شده اند، زنان را به بردگان جنسی تبدیل کرده است.
رژیم جمهوری اسلامی بدین ترتیب تمایلات ارتجاعی مردسالارانه را بکمک قوانین مذهبی هم به یکی از پایه های تداوم حاکمیت خود تبدیل کرده است و هم آنرا در خدمت نظام تولید سرمایه داری را که خود منشا و عامل بقای ستمکشی و تیره روزی زنان است، قرار داده است . در ایران مذهب تنها افیون توده ها نیست، بلکه ابزار سرکوب و وسیله کنترل اجتماعی زنان و دخالت در خصوصی ترین جنبه های زندگی انسانها است.
بر بستر این اوضاع و تشدید بحران اقتصادی و در حالی که 50% در صد مردم آن زیر خط فقر بسر می برند، فقر در ایران هر روزه بیشتر چهره زنانه پیدا کرده است، و عوارض آن در تمام گوشه و زوایای حیات اجتماعی زنان بازتاب یافته و زنان را بیش از همه اقشار دیگر جامعه در معرض آسیب های اجتماعی قرار داده است.
این اوضاع و بربریت و توحش رژیم اسلامی در قبال زنان هویت انسانی آنان را چنان لگد مال کرده است، که اعتراض و شورش و طغیان زنان علیه وضع موجود را به یکی از ارکان اساسی مبارزه توده های مردم در راه انقلاب و برای خلاصی از شر جمهوری اسلامی تبدیل کرده است.
در ایران حاکمیت سیاسی مذهب و نقش آن در کنترل اجتماعی زنان، در جنبش زنان بیش از جنبش های اجتماعی دیگر زمینه را برای رشد گرایشات لیبرالی بورژوائی که تعدیل و اصلاح قوانین جمهوری اسلامی را به استراتژی و قطب نمای حرکت خود در جنبش زنان تبدیل کرده اند فراهم آورده است. در چنین شرایطی فعالین سوسیالیست در جنبش زنان، بدون آنکه نگران همسوئی با لیبرال ها و مخدوش شدن خط و مرزهایشان با دیگر گرایشات درون جنبش زنان باشند باید در صف مقدم مبارزه برای زدودن مذهب و قوانین مذهبی از کلیه شئون حیات اجتماعی زنان باشند و در هر مبارزه ای برای خواستهای ولو جزئی زنان فعالانه شرکت کنند.
فعالین سوسیالیست در همانجال نباید یک لحظه از این حقیقت غافل باشند که ریشه ستمکشی زنان در نظام طبقاتی سرمایه داری نهفته است. بدون رواج آگاهی به ریشه های ستمکشی زنان و مبارزه برای ریشه کن کردن این ستمکشی، زنان قادر نخواهند بود مبارزه مؤثری علیه فرهنگ مرد سالارانه و قوانین زن ستیز ارتجاع مذهبی را پیش ببرند. بدون تعرض به مناسبات سرمایه داری جنبش زنان حتی نمی تواند به نابرابری های حقوقی با مردان که ریشه در نابرابری های اقتصادی دارد پایان دهد.
اما شرط پیشروی جنبش زنان توده ای شدن و اجتماعی شدن این جنبش است. برای تبدیل شدن جنبش زنان به یک جنبش توده ای و اجتماعی باید توده زنان کارگر و زحمتکش را در ابعاد میلیونی به میدان مبارزه آورد و برای انجام این امر باید بر استقلال اقتصادی زنان و بر خواستها و نیازهای رفاهی زنان تاکید کرد و مسیر تحقق این خواستها را نشان داد. لیبرالیسم بورژوازی ایران از آنجا که حریم مالکیت خصوصی را مقدس می شمارد و استراتژی آن پیروی از برنامه های نئولیبرالیسم اقتصادی رایج در سطح جهان است، حتی نمی تواند خواستهای حقوقی زنان را متحقق کند.
جنبش زنان با خواستهایی که دارد برای در هم شکستن سد اختناق رژیم جمهوری اسلامی نمی تواند در انزوا از دیگر جنبش های دمکراتیک اجتماعی مبارزه خود را پیروزمندانه به پیش برد. طبقه کارگر بنا به ماهیت خواستهایی که دارد و از آنجا که اکثریت زنان را زنان کارگر و زحمتکش تشکیل می دهند متحد استراتژیک جنبش زنان است.
8 مارس روز همبستگی جهانی زنان و مردان آزادیخواه علیه آپارتاید جنسی، روز تجدید پیمان در مبارزه برای به عقب راندن مذهب از دخالت در حیات اجتماعی زنان و برای تحقق برابری واقعی زن و مرد را با تلاش هر چه گسترده تر برای برگزاری باشکوه مراسم و آکسیوهای این روز تاریخی و تلاش برای اتحاد گسترده تر جنبش زنان با جنبش کارگری گرامی بداریم.
حزب کمونیست ایران 8 مارس روز جهانی زن، روز تجدید پیمان برای مبارزه با آپارتاید جنسی را به همه زنان و انسانهای آزاده تبریک می گوید.
گرامی باد 8 مارس روز جهانی زن
زنده باد آزادی، برابری، حکومت کارگری
کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران
اسفند 1387
مارس 2009
گزارشی از برگزاری مراسم 8 مارس در سیدنی !
هفته ها قبل از فرا رسیدن 8 مارس روز جهانی زن کمیته ای مرکب ازفعالین جنبش آزادیخواهی و برابری طلبانه جهت برگزاری مراسم روز جهانی زن تشکیل و به استقبال این روز عظیم جهانی رفتند . غروب شنبه 8 مارس مراسمی با حضور جمع کثیری از مدافعان جنبش رهائی زنان در سیدنی برگزار که مورد استقبال واقع شد . ابتدای مراسم ، مجری برنامه ضمن تبریک این روز ، تاریخچه ای کوتاه از 8 مارس را بزبان انگلیسی قرائت و با اعلام یک دقیقه سکوت بیاد تمامی جانباختگان راه آزادی و برابری و سرود انترناسیونال ، سرود بین المللی طبقه جهانی کارگر ، مراسم آغاز گردید . قرائت پیام کمیته برگزاری مراسم بزبانهای کردی ، فارسی و عربی بخشهای دیگر برنامه بود که مورد استفبال و
روز جمعه 17 اسفند ماه مراسمی در گرامیداشت 8 مارس روز جهانی زن در "کانی شفا" در کوه آبیدر سنندج برگزار گردید.
مراسم 8 مارس به دعوت کمیته هماهنگی و کمیته دفاع از محمود صالحی از ساعت 8 صبح با حضور حدود 300 تن از زنان و مردان برابری طلب و با یک دقیقه سکوت به یاد تمامی جانباختگان طبقه کارگر و مبارزان راه آزادی و برابری آغاز شد.
در ادامه مراسم قطعنامه 8 مارس روز جهانی زن و بیانیه 6 مارس روز جهانی همبستگی با کارگران ایران و اقدام برای آزادی"محمود صالحی" و "منصور اسانلو" از سوی 2 تن از شرکت کنندگان خوانده شد که با استقبال و تائید حاضرین روبرو شد.
محل مراسم با پلاکاردهای "8 مارس روز برابری طلبی وحقوق جهان شمول انسانی است" و "آپارتاید جنسی لغو باید گردد" مزین شده بود و مراسم در میان شور و شوق شرکت کنندگان و با سردادن شعار "کارگران جهان متحد شوید" در ساعت 9 به پایان رسید.
بمناسبت 8 مارس روز جهانی زن
(2008)
حزب کمونیست ایران 8 مارس روز جهانی زن را به همه زنان و انسانهای آزاده تبریک می گوید.
اکنون در شرایطی به استقبال گرامیداشت 8 مارس روز جهانی زن می رویم که ابعاد دهشتناک بی حقوقی زنان در ایران نه تنها فروکش نکرده بلکه حقوق فردی و اجتماعی اش هر روزه زیر تازیانه قانون شرع و عرف اسلامی لگدمال می شود و نظام سرمایه داری و مردسالار جمهوری اسلامی همچنان آزادی، جان و حرمت انسانی زنان یعنی نیمی از انسانهای این جامعه را اسیر یوغ حاکمیت سیاه خود ساخته است.
در سال گذشته نیز موج دوم سرکوب و یورش لجام گسیخته دولت احمدی نژاد به جنبش های اجتماعی با تهاجم به جنبش زنان آغاز شد، گویی درتاریخ معاصر ایران این قرعه نصیب زنان شده است که هرگاه استبداد خواست از جامعه و جنبش های آزادیخواهانه زهر چشم بگیرد با تعرض به جنبش زنان آغاز می کند.
گرامی باد 8 مارس روز جهانی زن
زنده باد آزادی، برابری، حکومت کارگری
کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران
اسفند 1386
مارس 2008
ارتجاع و سنگسار!
شباهنگ راد
ایدئولوژی سرمایهداری که تجلی خود را در اشکال متفاوتِ حکومتی در سرتاسر دنیا بنمایش میگذارد، مولّد هزاران روشهای غیر اخلاقی – انسانی و تکاندهنده است؛ روشهایی که در دنیای بشریت و انسانیت جایگاهی نداشته و کاملاً بی اعتبار میباشد. یکی از آن روشهای شنیع، سنگسار انسانهاست. مجازات کثیفی که در هیچ منطق و ایدئولوژیای به غیر از ایدئولوژی مرتجعین و سرمایهداران نمیتوان جستجو نمود.
بر اساس مدارک بجا مانده از اواسط دهۀ سوم قرن بیستم میلادی
(1925)، سهامداران و صاحبان برخی از رشته های صنعتی جهت فروش محصولات خود در بازار، از درج آگهی ها در مطبوعات و جراید پر خوانندۀ آن مقطع بهره می بردند. با گذشت زمان، آن سهامداران و مدیران صنایعی که مدت ها چنین سبک کاری را برگزیده بودند، متوجه شدند که استفاده از آن متد تقریباً قدیمی چندان کمکی برشد درآمدهایشان نمی کند، از اینرو بفکر آزمایش روش های کارآمدتری افتادند. آنان بزودی دریافتند که درآمیختن تبلیغ تولیدات آماده برای مصرف با تصاویری هیجان آمیز بدین نیاز پاسخ می گوید. « آنچه ما هر روزه در تلویزیون و بر پردۀ سینماها می بینیم».اینک و در عصر ما یکی از راههای افزایش سطح تقاضا برای ایندسته از کالاها، نشان دادن تصاویر زنان نیمه برهنه توأم با اجناس مورد تبلیغ میباشد
. در این آگهی ها زنان مهیا کنندۀ لذت بینندگانند. آنها آماده و رضایت مند بسان موجوداتی بی اراده و شکیب و یا دختر بچه های بی دفاع با قیافه هائی عشوه گرانه از هر طرف، از بالا به پائین و گاهاً با انگشتی در دهان نمایش داده میشوند. این هرگز شمایل یک انسان با اراده و قدرتمند نیست.احتمالاً بزعم بعضی ها استفاده از زنان در تبلیغات تجارتی امری خوب، عادی و معمولی بنمایاند
. لیکن علی رغم چنین برداشتی این عمل شأن انسانی زنان را تا مرز یک شیی مصرفی در جامعه کاهش می دهد و بدتر از آن نگاه حقارت آمیز به جنس مؤنث را در اذهان می پروراند.زن در جامعه و خانواده و مبارزه
بهرام رحمانی
مقدمه
اساس تقسيم ناعادلانه کار اجتماعی و استثمار نيروی کار، منجر به شکلگيری سیستم بهرهکشی انسان از انسان شده است. در میان ساختار پيچيده روابط ناعادلانه طبقاتی، مرد سالاری، خشونت، جنگ و ديکتاتوری، امر آزادی و برابری زن یک وجه پیکار دایمی کمونیستها در طول تاریخ شکلگیری طبقات بوده است.
علاوه بر ستم جنسى، زن در جهان سرمايهدارى به عنوان كارگر نيز تحت ستم طبقاتى قرار دارد. كارهاى كمرشكن خانه، مسئوليت پخت و پز و نگهدارى كودكان و صدها مشكل و موانعى كه بيشتر آنها براى مرد ناشناخته است، بر سر راه زن گسترده شده است. بسيارى از امور كه براى مرد مجاز، يك امر بديهى و پيشپا افتاده به شمار مىآيد، براى زن ممنوع و برخلاف شئونات اجتماعى اعلام گرديده است. براى مثال اگر زن، آزادى بيشتر و حقوق انسانى برابر با مرد را مطالبه نمايد به عقيده مدافعين فرقههاى مختلف مذهبى و ناسيوناليستى، این گرایشات عقب مانده سرمایهداری، جرم بزرگى را مرتكب شده كه نابخشودنى است.
فقر جنگ و جهاني شدن خشونت عليه زنان
تورنتو شهرزاد مجاب
دکتر شهرزاد مجاب استاد دانشگاه تورنتوست و به آموزش بزرگسالان و مطالعات زنان مشغول است. دکتر مجاب رياست انستيتو مطالعات دانشگاه تورنتو را به عهده دارد؛ و در ماه جون 2003 سازمان جهاني زنان جايزه اول صداي زنان در مناطق جنگي را به او اهدا کرد. متن زير سخنراني دکتر مجاب در سيزدهمين کنفرانس بنياد پژوهشهاي زنان در دانشگاه لندن است.
جنبش رهایی زنان و معضلات سر راه آن!
روناک آشناگر
کلارازتکین، زمانی که زنان بورژوا انتقاد می کنند که او به مسایل آن ها بی توجه است می گوید: «این ما نیستیم که آن خواست ناچیزی را که شما زنان بورژوا در پی اش هستید رد می کنیم. بلکه این شمائید که خواهان آن امر بزرگی که زنان کارگر برای بدست آوردن آن مبارزه می کنند، نیستید.»
برای انسان های آزدیخواه و سوسیالیست، جهت گیری اصلی این است که جنبش زنان رهایی خود را بر بستر ایفای نقشی رادیکال و سوسیالیستی در صحنه مبارزه پیش ببرند و بدینوسیله ضمن اینکه به معنای واقعی کلمه تیشه به ریشه بنیادهای نظم وارونه ای که ضرورت های اعمال تبعیض جنسی را فراهم ساخته، زده اند، جنبش خود را هم پیمان با سایر جنبش های اجتماعی برای تحقق استراتژی سوسیالیستی پیش برده اند، چرا که تبعیض بر زنان و بردگی آنها، محصول جامعه طبقاتی است........
